Heerlijk, hij is net weer thuis gekomen. Ik heb hem gemist. Gelukkig kwam hij even van woensdagmiddag tem donderdagochtend thuis. Lekker om weer met z'n allen bij elkaar te zijn. John en Margo zullen morgen wel opkijken dat hun papa weer thuis is. Er zullen weer van die gekke indianenkreten galmen door het huis .

De week is voorbij gevlogen. John en Margo vonden het heerlijk om weer naar school te gaan. Elke ochtend vroeg John om vroeger te gaan om nòg langer te kunnen spelen met zijn vrienden. En Margo ging ook met plezier naar school. De zwemlessen zijn deze week ook weer van start gegaan. En ook hadden ze allebei schoolzwemmen. Een drukke week wat je wel aan ze kon merken. Elke nacht sliepen ze zeker 12 uren. Maar ik vermoed dat ook de kou een rol erin mee speelt. Ik hoor van meer dat men vermoeider zijn dan normaal en meer slaap nodig hebben.

Ondertussen heb ik veel kunnen opruimen... de zolder moet uiteindelijk een keer leeg raken  Ik moet het wel rustig aan doen want uit de RX en Echo die vorige week in het ziekenhuis gemaakt waren van mijn heup bleek dat er kalk in mijn heup zat. Niet goed dus... vandaar sinds deze week nu 2 keer per week kinesist. Binnenkort oefeningen om mijn spieren op te rekken, maar die kunnen er gemakkelijk bij de 800 per dag bij. Als de pijn maar te dragen is en dat was eergisteren dus echt niet. Normaal slik ik niets maar toen was het 2x2 Dafalgan die niet hielpen. Ik ben toen 's avonds bekaf vroeg naar bed gegaan en heb een lange nacht heerlijk kunnen slapen. Gisteren was de pijn 'normaal'. Ik wil eigenlijk morgenochtend voor het eerst gaan zwemmen (dat mag ik blijven doen venals fietsen) maar het weer is morgen zodanig dat ik het uitstel naar maandag. En dat we morgen met z'n viertjes heerlijk blijven uitslapen. Laat het dan maar vriezen buiten...  

genietend van mijn memories van mijn kids, van baby tot nu volwassen

ik voel me rijk, ik ben rijk met prachtige memories van hen alle zes

Gisteren ben ik voorzichtig te water gegaan.  Ondanks dat ik nog steeds last heb van de spieren in mijn bovenrug ging het prima! Ik ben na 25 minuten gestopt want ik wil het rustig aan weer opbouwen. Thuis gekomen gelijk onder de Philips rode lamp gegaan. Heerlijk!! Ik voel me lekker. Ik train nu sinds begin september 2 x op de dag rug en buikspieren. Hmmm... die zijn inmiddels keihard geworden en met de nu inmiddels 7,5 kg in amper 1 maand minder voel ik me in mijn nopjes. De stapel met kleding die ik niet meer aankan is alweer gegroeid. Ik wil weer rond de 64 kilo zitten dus nog 5 kilootjes te gaan. Ondanks dat ik elke dag aan mijn 3 oudsten denk en hen ontzettend mis voel ik me springlevend. Ik hou van jullie!!!!!!!

I'

am

alive

Ik ben te hevig geweest!!!  Vorige week maandag heb ik teveel gedaan en ik bezuur het nog steeds. Mijn rechter schouder is erg pijnlijk en mijn linker is ook gevoelig.  Niet leuk, maar hier heb ik wel van geleerd! Vandaag dan ook niet gaan zwemmen. Gelukkig was Bart thuis ivm zijn auto die een grote beurt moest hebben en hij kon voor mij de boodschappen uit de auto halen. Ook heeft hij de zware zaken aangekocht. Dr. Kiekens: je moet de 3 S'en goed naleven: Niet Sjouwen, niet SLeuren en niet Slepen. Alles goed verdelen dus elke dag wat doen en niet alles in één keer. En ja, 'minder is meer'!! Het is gewoon jezelf na die schouderoperaties van vorig jaar jezelf aanpassen dan kan je met zulke schouders best nog veel doen.

Ik kreeg vandaag een berichtje ... weer een mama met een ontzettend verterend verdriet, haar baby was overleden... Ik antwoorde haar, tenminste ik probeer dat te doen. 12 november wordt het 8 jaar dat onze Marco is overleden. Nog steeds voel ik hem sterven in mijn buik. Zijn broertje John dicht tegen hem aan. Diezelfde John die hem steeds meer mis. Een half jaar later kreeg ik nog 2 rouwprocessen erbij. En enkele jaren later mijn 4e rouwproces. Ik mis mijn 4 kinderen dag en nacht. In elke vezel van mijn lichaam hou ik van hen viertjes. Misschien ben ik al een schoonmoeder, ik weet het niet. Misschien ben ik al oma, ik weet het niet. De rouwprocessen van deze 4 kinderen zullen blijven, totdat ... Margo en John hebben extra bedden op hun kamers staan, ... We hebben extra stoelen aan de tafel... Ze zullen blijven staan, want er is mij gezegd, geef nooit op, ook al zullen er altijd zeer moeilijke momenten komen. Deze mama zal hier nooit haar kindje meer zien. Wij zullen hier Marco nooit meer zien. Wat is erger dan je kinderen te moeten missen?

Ik had zin om even te gaan bewegen... dus heb ik aan het eind van de ochtend toen het weer opknapte mijn fiets gepakt om even naar 't Kruidvat in Kontich te fietsen. Heerlijk... de zon begon volop te schijnen en al snel kon ik in mijn t-shirtje fietsen. Het was in totaal maar 13 km dus binnen een uur was ik met m'n boodschapjes al weer thuis. Vanmiddag natuurlijk even bij het zwemmen van de 3e kleuterklasjes gaan helpen. Margo wilde natuurlijk alles zelf doen en zo kon ik me op anderen kindjes concentreren.

Direct na schooltijd zijn we naar de huisarts gegaan die bij John een bacteriële infectie constateerde.

Zelf zal ik het morgen wat rustiger an moeten doen want mijn rechter schouder voelt niet lekker aan. Afgelopen maandag heb ik teveel gedaan, hmm niet naar de goede raad van de dokter geluisterd en dat moet ik nog steeds bezuren. Luisteren naar je lichaam en niet de grens over gaan is voor mijn beide schouders zeer belangrijk. Als dit zo door gaat zal ik de cursus airbrush naar enkele maanden later moeten verzetten. Niet leuk maar wel verstandig want anders zit ik straks weer met een pees die door is.

Vanmorgen heb ik John en Margo lopend met de fiets aan de hand naar school gebracht. Om 9u00 had ik al een afspraak bij dr. Johan Hintjens. Het inschrijven duurde heel lang: van nr. 51 naar mijn nr. 83.  Om 9u03 was ik ingeschreven en toen naar de 3e verdieping de trappen genomen. Maar ik was op tijd en om 9u40 was ik aan de beurt. Na de verdovingsspuitjes was het trekken geblazen. Mijn andere voortand was aan de beurt. Het was een porseleine tand die al zo'n ruim 25 jaar was meegegaan. Als kind zijnde was ik een keertje gevallen en toen brak mijn voortand af. Het ging toen niet goed en op een gegeven moment moest daar een andere tand ingezet worden. Mijn trouwe tandje ben ik kwijt maar er komt een inplantaat voor terug. Om 12u00 was ik alweer bij de tandarts en nu loop ik met een prachtig tijdelijk gebit. Niemand kan zien dat ik een voortand mis. Over 6 weken kan de implantaat er al in. En... net voordat Bart en ik vertrekken om samen op vakantie te gaan kan de protése erin. Samen met de andere protése die ik ipv oktober er gelijk in laat zetten. Pijn heb ik totaal niet. Ongelooflijk, ik kan praten en lachen. Alleen mocht ik vandaag niet trainen, maar eind deze week zal ik weer lekker kunnen trainen in het zwembad.

Goed, dus vanochtend geen wekker nodig gehad door onze 2 kids. Lekker vroeg een douche genomen en geontbijt met z'n viertjes. Broodtrommels van John en Margo gevuld en daarne hen nu met de auto naar school gebracht. Bij de Gb en Lidl de wekelijkse boodschappen gehaald. Ondertussen draaide de wasmachine op volle toeren. En toen ik thuis wkam was hij op 10 minuten na klaar. Boodschappen opgeruimd. Was in droogtrommel en daarna de badkamer een beurd gegeven. Heerlijk weer dat chloor-luchtje in huis. De was weg gestreken en gestofzuigd. Nu even pauze nemen achter de pc: e-mails bekijken en sorteren. Krantje lezen en even in m'n blogje schrijven. Natuurlijk op vrijdag de groetjes aan mijn 3 grote kinderen. En altijd weer met een volop 'ik-mis-hen-zo' en 'hoe-lang-nog' gevoel. Trouwens, John vraagt de laatste tijd veel over hen, wil foto's bekijken. Vraagt over hun vader en stiefmoeder, wilt erheen, komen ze snel?, ... Logisch, hij wordt ouder en gaat meer en meer vragen stellen, ook het missen wordt steeds erger bij hem.

Zometeen even eten en dan mijn oefeningen doen. Dan nog even info inwinnen bij Ambo in Lier. De kids ophalen (lopend of met de auto, dat ligt eraan of het regent). Lekker met hen genieten als ze thuis komen. Het 'wat eten we zometeeen' kan ik nog steeds niet beantwoorden. Misschien frietjes van Wait Watchers in de oven gebakken met een groentesallademix en kip met kipragout. Vanavond gaat Bart alleen eens zwemmen met John in Lier. John wilt nl. graag samen met Bart wat gaan doen. En ik ga dan wat met Margo doen. Zo krijgen de kids apart echte aandacht van ons, wat ze ook nodig hebben.

John en Margo zijn inmiddels 3 dagen naar school gegaan. Voor mij nu een vakantie-gevoel? Ja, toch wel een beetje. Ik schiet veel sneller op. Na 2 maanden muziek etc. naar de smaak van hen, luister ik met genoegen naar mijn muziek.  Ondanks dat ik nu ruim een uur eerder op sta dan in de vakantieperiodes heb ik hier geen last van. Als het droog weer is lopen we naar school en haal ik ze ook weer lopend op. Heerlijk! Sinds vandaag hebben ze het ritme te pakken en zijn ze rustiger geworden.

Naar ik al weet doe ik al ruim 20 jaar buikspieroefeningen en andere. Wat betekent zo'n 6 dagen per week ongeveer 320 oefeningen. Het neemt niet veel tijd in beslag en ik vind het heerlijk om te doen. Maar vorige week donderdagavond had ik erge spierpijn in mijn bovenbeen en dat trok door naar mijn knie. Tot en met gisteren tijdens ons ontzettend leuke dagje uit naar Bobbejaanland had ik er last van. Pas vandaag is het stukken beter  en kon ik rustig aan enkele oefeningen alweer doen. Heerlijk... op naar morgen!

Ik voel me al vanaf vorige week maandag niet lekker. Afgelopen vrijdag toch maar even naar de huisarts gegaan. Het bleek een virale infectie te zijn. Van m'n keel tot m'n buik zit het gewoon niet lekker. Ik ben voortdurend misselijk en heb weinig zin in eten. Advies was rustig aan doen en het de tijd geven. Verder mag ik alles eten en vele drinken. Dus geef ik me mezelf nu wat ziekteverlof. Wat betekent voor een full-time mama dat ik 's morgens wat langer uitslaap en van mijn kids geniet. Het huishouden op een lager pitje zet. Het lukt me aardig. Op dit moment zit ik heerlijk buiten te genieten van de kids die buiten in het zwembad zitten te spelen. Ik zit met m'n laptopje op ons terras in de schaduw. De chinees is gebeld... dus straks lekker tjaptjoy en zwartebonen: lekker verwend door Bart.  

'wij zijn helemaal niet ondeugend hoor '

'kijk, van Margo gekregen...'

En of ik nu pijn heb!!!  Zonet een Dafalgan genomen met de hoop dat deze toch wel een beetje vlot z'n werk gaan doen! Maar ja, de afspraak was dan net om 14u30. Ik ben gewoon lopend naar het ziekenhuis gegaan en later weer rustig naar huis gelopen, terwijl Bart de kids van school haalde. De pijn zou zo'n 2 dagen aanhouden, dus daar kan ik welweer doorheen bijten.

De hele week was het hier een beetje hectisch en van alles te doen. Weinig tijd gehad om achter m'n blogje te zitten. De laatste schoolweken zijn zowiezo al rommelig door allerlei feestjes etc. Voor de kinderen nog 4 en voor Bart en mij nog 3 weken te gaan. Bart heeft totaal 5 weken vrij genomen die over 3 weken starten. Wij nemen eerst samen een weekje. Daar zit ook een ziekenhuisbezoek voor mij bij. Maar we gaan zeker veel leuke dingen doen tijdens de schooltijden. Indien het moet gaan de kids eventueel na schooltijd naar het Speelnest toe. De week staat al vol gepland

Het blijven rommelige dagen. Zondag heeft John geoefend met zijn rolstoel. Bart had een circuit uitgetekend en dat vond hij prachtig om te doen. Eén keer is hij in het begin met rolstoel en al omgevallen. Maar toen hij eenmaal door had hoe flexibel een rolstoel eigenlijk is vond hij het prachtig. Gisteren direkt na het zwemmen van mij hem weer opgehaald. Zijn klas had een sportnamiddag waar hij niet aan kon meedoen. De rest van de middag bleef hij thuis. Ik kan hem ook al met een rustig gevoel even alleen laten als ik Margo van school haal.

Morgen moet hij bij dr. Kiekens komen hier in het ziekenhuis. De arts die mij tevens aan beide schouders heeft geopereerd vorig jaar. Er zullen opnieuw foto's gemaakt worden. En dan?.... zien we wel weer... De rest van de week is het vakantie.

Heerlijk... ik heb al helemaal de weekendkriebels gekregen. Het waren hectische zeer drukke dagen. Dus een weekend is helemaal welkom. Gisterenmiddag nog even naar de huisarts gegaan voor papieren voor John en even voor mezelf gegaan. Het komt er uiteindelijk op neer dat ik een stap(je) terug moet gaan zetten. Meer fun en ontspanning moet gaan hebben. Meer ontspanning. Ik moet haar wel gelijk geven... de laatste tijd was het ontzettend druk en we en ik waren contstant bezig. Ik had de laatste tijd dat mijn hoofd, boordevol allerlei zaken maar achter mij aan liep te zeulen. Ontzettend vervelend en vermoeiend. Daar moet dus verandering in komen . Meer ontspanning, daar ben ik vandaag mee begonnen; ik heb de was de was gelaten en ben heerlijk gaan zwemmen. Dat deed deugd zeg. Hmmmm... maandag weer!!  Vanmiddag toch weer wat drukker geweest want ik ben toch maar een kinderrolstoel gaan halen. Maar daar hebben John en ik morgen dan alweer plezier van want we gaan morgenochtend gezellig samen shoppen terwijl Margo bij haar oma is. John en Margo zitten op dit moment naar een opgenomen film te kijken op de digibox dus kan ik me weer even ontspannen. En Bart?... die wilde dolgraag even de tuin in... keek op internet hoe de buien zich ontwikkelden en is zijn wens aan het doen... nog een boom eruit aan het halen.

Druk, druk... Woensdagochtend eerst Margo naar school gebracht en toen met John doorgereden naar Mechelen waar we loopkrukken voor hem gingen halen. Gelijk erna naar de apotheek medicatie voor hem gehaald. Toen hem naar school gebracht. Hij zou waarschijnlijk deze dag zijn eerste toetsen krijgen. Ik ben dus zeer benieuwd hoe die zullen zijn. Hij heeft gisterenavond nog wel enkele huilbuien gehad, maar vanochtend ging het stukken beter en hij zei welf dat hij naar school wilde gaan. Het was net 'redt de zebra' dus een beetje afleiding was al leuk voor hem. Ik daarna naar de Kiliaan West gereden voor info en documenten ophalen. Daarna naar huis, snel de wassen etc. gedaan. Om 12u30 de kids allebei opgehaald. Gelukkig kon Margo even bij haar vriendinnetje terecht want het was mooi weer en zo had zij weer even afleiding. John en ik zijn toen even naar Lier gereden want de digibox van Telenet was defect. Hij zat prinsheerlijk in de auto een cd-verhaal te luisteren. Op de terugweg even een paar filmen gehuurd en voor hen beiden een game gekocht. Een half uur later kon ik alweer Margo gaan ophalen. Pffff.... mijn hoofd liep om...

Een terugblik... ik geniet er nog steeds van . Het weer zat al heerlijk mee. John en Margo konden niet wachten met de cadeautjes te geven die ze op school hadden gemaakt.

eerst was Margo aan de beurt

'een zelfgevuld flesje met augurken, silveruitjes,... dank je wel lieve meis XX'
 

John helpt me graag een handje mee...

'heel mooi jongen, dank je wel XXX'

Even later gingen de kids met me mee naar de Waarloose feesten. Het zonnetje scheen heerlijk en het was er leuk wandelen.

Om 13u00 na een goede maaltijd zijn we op onze fietsen gestapt. Margo op de aanhangfiets nu bij Bart. Binnen een uur waren in Boom. De kids wisten niet wat ze zagen. John was zo'n 2 jaar toen hij met ons en zijn grote broer Henk-Jan mee ging. Ze keken hun ogen uit en Bart & ik genoten ook volop.

De speeltuin was voor hun één van de leuke dingen waar ze zich konden vermaken.

De dag vloog om... bijna tijd om naar huis te gaan. De kids krijgen honger en hebben zin in een frietje,...

heerlijk genieten aan de waterkant

'Gaan we volgend jaar weer naar Mano Mundo?' was gelijk de vraag van John en Margo.

Ik kon er natuurlijk niet maandenlang over na gaan denken want een keuse maken voor een implantaat is natuurlijk beperkt in tijd. 25 maart bij de stomatoloog de inmiddels grote ontsteking laten behandelen. Dat betekende spijtig genoeg dat mijn kies het niet kon halen en dat ik na de opnamen in het ziekenhuis met 5 hechtigen rijker thuis was. Inmiddels is alles goed genezen. Alleen het eten zonder een kies is niet prettig (vind ik persoonlijk). Ik heb schijnbaar een brede lach, wauw... daar ben ik erg blij om. En dat betekend dat ik niet te lang zonder kies wil rond blijven lopen. Gisteren hebben we alles nog eens doorgenomen. Vast kan alleen maar een brug of een implantaat. Los: kunsthars of metalen frame. Aangezien ik totaal niet aan een gebit toe ben was de keuze al beperkt geworden. Gisteren gaf de doorslag dat als er iets gebeurd met een wortel van de kies/tand van de brug, je de brug wel kan gaan vergeten. De prijs is hetzelfde, en ik ben al heel erg tevreden met mijn vorige implantaat. Waar ik toen wel een bottransplantatie voor nodig had. (was geen pretje ).

Vanochtend gelijk gebeld naar het ziekenhuis in Duffel. Op 5 juni mijn 1e afspraak en 22 juni het plaatsen van de implantaat. Natuurlijk weer bij dr. Hintjes.

De hele week hadden we het weer in de gaten gehouden en toen het bleek dat het 30 april mooi weer zou worden hebben we de beslissing genomen om met de kinderen naar Breda te gaan. Niet te ver en gezellig leuk. We hebben prachtig weer gehad. Lekker rond gekuierd op de vrijmarkt in het park. Gespeeld in de speeltuin. En toen moe en voldaan naar huis.

Ook deze keer zette ik de tv aan toen ik mijn oefeningen op de slaapkamer deed. Ik was ontsteld wat ik zag wat er in Apeldoorn was gebeurd. De plek ken ik goed. Ik ben daar vroeger geweest. In Breda had 's middags er niemand over gehad. Om 20u00 het Nederlandse nieuws gekeken en later Your Tube. Alle families wensen wij heel veel sterkte toe.